‘De legende van Perseus, Deel 2: Levenssymboolen’ van Edwin Sidney Hartland is een antropologisch onderzoek dat folkloristische tradities verkent en werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek gaat dieper in op het concept van levenssymbolen die te maken hebben met mythische verhalen, vooral die over Perseus. Hartland bestudeert verschillende objecten en symbolen die volgens hem de vitaliteit of het lot van een persoon weerspiegelen in verschillende culturen, en toont hoe leven, dood en magische overtuigingen met elkaar zijn verbonden. In het begin van het boek legt de auteur uit waarom hij deze levenssymbolen wil onderzoeken en classificeert ze in twee categorieën: symbolen die organisch te maken hebben met een held en symbolen die individuen zelf kunnen creëren. Hij geeft voorbeelden uit verschillende culturen, zoals bomen die uit de restanten van een held groeien, en concepten waarbij levenssymbolen het welzijn of ongeluk van mensen aangeven, ongeacht waar ze zich bevinden. Hartland wijst erop dat deze symbolen zowel metaforen zijn als echte objecten die volgens hem een verbinding hebben met het lot van een persoon, en benadrukt hoe diepe culturele overtuigingen de relatie tussen leven en de buitenwereld bepalen via symbolische handelingen en materiële objecten.