„Legenda o Perseusie, tom 2: Symboly życia“ autorstwa Edwina Sidneya Hartlanda to antropologiczne badanie dotyczące tradycji folkloru, napisane w końcu XIX wieku. Praca ta zajmuje się koncepcją symbolów życia powiązanych z mitologicznymi opowieściami, szczególnie z tymi dotyczącymi postaci Perseusa. Hartland bada różne przedmioty i symbole, uważane w różnych kulturach za znaków vitalności lub szczęścia osoby, pokazując przy tym związek między życiem, śmiercią a magicznymi wierzeniami, które formują te idee. Na początku tomu autor wyjaśnia swój zamiar badania symbolów życia w kontekście folkloru, klasyfikując je na takie, które są organicznie powiązane z bohaterem, oraz na arbitralne przedmioty, które osoby mogą samodzielnie stworzyć. Przedstawia przykłady z różnych kultur – np. drzewa rosnące z pozostałości bohatera lub symboly życia odnoszące się do zdrowia lub nieszczęścia osób, występujące na całych kontynentach. Hartland zwraca uwagę na to, jak te symbole pełnią zarówno rolę metafor, jak i rzeczywistych przedmiotów, uważanych za powiązane z losem osoby, podkreślając głębokie kulturowe wierzenia w związek między życiem a zewnętrznym światem poprzez symboliczne gesty i materialne przedmioty.