«Эсэ па дзэн-будызме: першая серыя» Дайсэцу Тэйтара Судзукі — зборнік філасофскіх эсэ, напісаных у пачатку XX стагоддзя. Твор уяўляе сабой даследаванне дзэн-будызму, засяроджанае на яго развіцці, прынцыпах і практыках і адначасова даступнае заходняй аўдыторыі. У ім разглядаюцца такія ключавыя паняцці, як прасвятленне, медытацыя і сувязь паміж дзэн і традыцыйнымі будысцкімі вучэннямі. Кніга пачынаецца з прадмовы, у якой Судзукі разважае пра фундаментальную прыроду дзэн, апісваючы яго як мастацтва разумення ўласнай сутнасці і сродак дасягнення свабоды ад пакут. Ён падкрэслівае, што дзэн выходзіць за межы інтэлектуальных разважанняў і замест гэтага абапіраецца на непасрэдны асабісты досвед для спасціжэння сваіх ісцін. Судзукі прызнае складанасці вывучэння дзэн як з навуковага, так і з практычнага пункту гледжання і выказвае надзею, што яго разважанні дапамогуць праліць святло на значэнне дзэн і яго актуальнасць у сучасным жыцці. Гэтае ўвядзенне эфектыўна рыхтуе глебу для больш глыбокага даследавання дзэн у наступных эсэ.