‘The Gods of Mexico’ van Lewis Spence is een wetenschappelijk werk dat zich richt op de religie van het oude Mexico en werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek gaat dieper in op de mythen en godheden die te maken hadden met de Nahua-bevolkingsgroepen, vooral de Azteken en Chichimec-cultuur, terwijl deze overtuigingen worden vergeleken met die van de Maya-civilisatie verder naar het zuiden. De tekst verkent de oorsprong, kenmerkende eigenschappen en ontwikkeling van deze godheden, evenals hun rituelen en culturele betekenis. Het begin van het boek legt de basis voor een gedetailleerde beschouwing van de religieuze overtuigingen in Mexico en maakt duidelijk dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen de bijzonderheden van de Nahua-religie en de bredere praktijken in Midden-Amerika. Spence benadrukt de complexiteit en ontwikkeling van deze Mexicaanse godheden en introduceert belangrijke thema’s zoals de relatie tussen landbouw, regenbuien en het offeren van mensen, evenals de rol hiervan in het verkrijgen van goddelijk gunst. Hij noemt verschillende godheden en wijst op de diepe historische en archeologische context die nodig is om deze oude overtuigingen te begrijpen. Vanuit een academisch perspectief probeert Spence de complexe structuur van rituele praktijken en mythische verhalen te ontsluizen, die het spirituele leven in voor-Columbische Mexico hebben gevormd.