„Pisania Klemensa z Aleksandrii, tom 1 (z 2)” autorstwa świętego Klemensa z Aleksandrii to zbiór tekstów teologicznych i filozoficznych, najprawdopodobniej napisanych w końcu II wieku lub na początku III wieku. Ten tom obejmuje różne dzieła Klemensa, skierowane przede wszystkim do nawrócenia pogan na chrześcijaństwo oraz do udzielania porad nowoobrzanych chrześcijanom w kwestiach życia moralnego i etycznego. W tych tekstach chrześcijańska doktryna kontrastuje z pogańskimi wierzeniami, wykazując ich błędy i moralne maniery. W introdukcji przedstawiono kontekst życia Klemensa – był on wcześniej pogańskim filozofem, ale ostatecznie przyjął chrześcijaństwo. Podróżował po różnych miejscach, by uczyć się od wybitnych nauczycieli tej religii, a ostatecznie swoimi dziełami przyczynił się do rozwoju chrześcijańskiej myśli. Pierwsze rozdziały skupiają się na „Apelu do pogan”, w którym Klemens podkreśla absurdność pogańskich rytuałów i związany z nimi moralny upadok, zachęcając czytelników do przyjęcia chrześcijańskich prawd. Porównuje prostotę i czystość chrześcijańskiej modlitwy z złożonymi i często odraźliwymi praktykami pogan, apelując do odrzucenia kultu idoli na rzecz głębszego stosunku z Bogiem.