„Urodzenie tragedii: próba samokrytyki” Friedricha Wilhelma Nietzsche to filozoficzne dzieło wydane w 1872 roku. Nietzsche kwestionuje klasyczny obraz starożytnych Greków jako ludzi wyłącznie radosnych, prezentując zamiast tego ich tragiczny punkt widzenia na świat. W swojej teorii przedstawia dwie sprzeczne siły artystyczne, personifikowane przez bóstwa Apolla i Dionizosa – harmonię kontra ekstatyczną energię. Analizując proces powstania i upadku greckiej tragedii, młody profesor filologii formuluje odważne koncepcje kulturowe i estetyczne, które odróżniały go od tradycyjnych naukowych podejść i wpłynęły na myśl XX wieku.
Strona Wikipedii o tej książce: de.wikipedia.org/wiki/Die_Geburt_der_Trag Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Birth_of_Tragedy