„Kodeks Wizygotów (Forum Judicum)” autorstwa S. P. Scotta to historyczny dokument prawny przetłumaczony i zredagowany na początku XX wieku. Omawia podstawowe prawa Wizygotów, na wpół barbarzyńskiego ludu, który osiedlił się na terenach dzisiejszej Hiszpanii, dokumentując ich zwyczaje prawne, wartości społeczne i sposób sprawowania władzy. Dzieło ukazuje ewolucję ich systemu prawnego — od tradycji koczowniczych po bardziej zorganizowane rządy pod wpływem prawa rzymskiego i autorytetu kościelnego. Początek tekstu przedstawia znaczenie Kodeksu Wizygotów, podkreślając, że prawa pozwalają poznać historię, zwyczaje i etykę narodu. Przedmowa zwraca uwagę na niezwykły postęp Wizygotów — przejście od społeczeństwa koczowniczego do zorganizowanej monarchii — ze szczególnym uwzględnieniem ich relacji z Kościołem oraz mechanizmów sądowniczych, które zapewniały równość różnym klasom społecznym. Ponadto omawia wyzwania, z jakimi mierzyli się podczas swoich rządów, zwłaszcza w kontekście traktowania mniejszości, takich jak Żydzi, oraz następstwa tych wydarzeń, które doprowadziły ostatecznie do dominacji najeźdźców saraceńskich. W całym tym wprowadzeniu motywy moralności, sprawiedliwości i organizacji społeczno-politycznej tworzą podstawowe tło dla zrozumienia późniejszych rozdziałów Kodeksu.