‘La Montserrat: een roman over de gebruiken van onze tijd’ van Dolores Monserdá de Maciá is een Catalaanse roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De vertelling richt zich op de familie Bach, met name de ambitieuze patriarch Don Joaquím Bach, die vanuit arme omstandigheden een succesvolle ondernemer is geworden. Het boek behandelt thema’s als sociale status, familiedynamiek en de moeite om vooruit te komen in een veranderende samenleving. De opening van de roman geeft een indruk van het leven van de familie Bach in Barcelona en het dorpje Larrua, evenals hun ambities en de maatschappelijke verwachtingen die hen worden toegeworpen. Het verhaal begint met een uitgebreide beschrijving van Don Joaquíms achtergrond: hoe hij van leerling in een boterwinkel opkwam tot welvarende winkelier en later een invloedrijke persoon in de samenleving. Terwijl hij plannen maakt voor het huwelijksleven van zijn kinderen, vooral zijn dochters Teresina en Adela, worden ook de conflicten en dynamieken binnen de familie belicht – vooral tussen traditionele waarden en het nieuwe rijkdom. Het sociale milieu wordt verbeeld door levendige dialogen en interacties, waardoor de complexiteiten van de samenleving duidelijk worden. Deze factoren zullen de toekomstige beslissingen en huwelijkskansen van de familie beïnvloeden.