„Życie rdzennych mieszkańców: Wielki Chaco (Ameryka Południowa)” autorstwa Erlanda Nordenskjölda to naukowe publikacje napisana na początku XX wieku. Praca ta skupia się na życiu różnych plemion rdzennych mieszkańców regionu Wielkiego Chaco w Ameryce Południowej, opierając się na osobistych doświadczeniach autora podczas podróży w latach 1908–1909. Celem publikacji jest przedstawienie detalicznego etnograficznego opisu społecznych struktur, codziennego życia i obyczajów tych plemion, a także ich interakcji z wpływem białych osadników. W introdukcji autor prezentuje swoje pochodzenie oraz cel podróży, skierowanej na badanie życia rdzennych mieszkańców. Nordenskjöld wyraża chęć zrozumienia złożoności życia tych ludzi, podkreślając swe starania o asimilację w ich kulturze poprzez udział w codziennych zajęciach, tańcach i tradycjach. Opisuje swoje pierwsze podróże do cukrowni w północnej Argentynie, gdzie rdzenni mieszkańcy szukają pracy, i pokazuje wyrazny kontrast między ich prostym, lecz bogatym życiem kolektywnym a materialnym bogactwem osadników. Ta narracja stanowi podstawę dla dalszego badania kulturowych identytetów i problemów plemion, których spotkał, a autorem jest zamiar zaprezentować czytelnikom intymny obraz ich istnienia.