«Іяасафат» Прудэнсі Бертраны — раман, напісаны ў 1906 годзе ў перыяд каталонскага мадэрнізму. Малады вясковец прыязджае ў горад, каб прысвяціць сябе рэлігійнаму пакліканню, і становіцца званаром у царкве. Яго пакліканне вызначаецца фанатызмам і гвалтам. Калі ён сустракае дзвюх прастытутак са свайго мінулага, эратычнае захапленне прыводзіць да палавой сувязі, якая перарастае ў жах. Далей адбываецца пагружэнне ў страх, гвалт і вар'яцтва ў саміх сценах царквы.