Prudenci Bertrana’nın “Josafat” adlı romanı, 1906 yılında Katalan modernizmi döneminde yazılmıştır. Köyden gelen genç bir adam, dini çağrısını yerine getirmek için şehre gelir ve bir kilisede çan çalar olur. Onun bu mesleği, fanatizm ve şiddetle karakterizedir. Geçmişinden iki fahişeyle karşılaştığında, aralarındaki erotik çekimlik cinsel bir ilişkiye yol açar; ancak bu durum korku ve dehşete dönüşür. Ardından kilisenin duvarları içinde korku, şiddet ve delilik hakim olur.