„Wielka iluzja” Miki Waltari jest powieścią wydaną w 1928 roku. Napisana w Paryżu, gdy autor miał zaledwie dziewiętnaście lat, opowiada o pasjonującym życiu młodych artystów i pisarzy w Helsinkach lat 20. XX wieku. Gdy dziennikarz Hart spotyka piękną i uroczną Karitę na salonie, natychmiast się w nią zakochuje. Jednak wydarza się zawiłe trójkątowe powiązanie z gorzkim pisarzem Hellasem, co doprowadza do emocjonalnych konfliktów i rozpadu romantycznych iluzji w tym świecie młodzieżowej intensywności.