„Opowieści o siódmej po północy” Roberta Gordona Andersona to zbiór fantazyjnych dziecięcych historii, najprawdopodobniej napisanych na początku XX wieku. Opowieści skupiają się na przygodach dobrego i życzliwego bohatera – Lalkarza – oraz jego trzech szczęśliwych towarzyszy: Marmaduke’a, Jehosophata i Hepzebiah. Razem przechodzą przez świat pełny wyobraźniowych scenariów, przyjaznych zwierząt i moralnych lekcji. Wstęp do zbioru zapoznaje czytelników z zabawnym światem Lalkarza, który przynosi radość i kreatywność życiu dzieci mieszkających w Białym Domu z zielonymi żaluzjami. Dowiadujemy się, że Lalkarz to lubiany bohater, znany ze tworzenia zabawek i przekazania mądrości, a dzieci bawią się różnymi grami na świeżym powietrzu i podczas przygód. W pierwszej z opowieści, „Mała zgubiona lisica”, Marmaduke obawia się o Reddy Fox, która jest polowana przez mężczyzn w czerwonych kurtkach. Przez całą historię pokazuje się temat empatii – Marmaduke i jego brat Jehosophat wspólnie chronią Reddy, a tym samym uczą się o dobroci i znaczeniu pomocy tym, którzy sami nie potrafią się obronić. Taki ton wstępu przygotowuje czytelników na przyjemne historie pełne wzruszających momentów i cennych lekcji dla młodych czytelników.