«راهنمای استویسم» نوشته سنت جورج ویلیام جوزف استاک، اثری فلسفی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب به بررسی و تفسیر استویسم، فلسفهی باستان یونانی که توسط زئنون از کیتیون ایجاد شد، میپردازد؛ فلسفهای که عقلانیت و فضیلت را به عنوان اصول اساسی برای دستیابی به یک زندگی خوب در نظر میگیرد. این متن، مبانی و مفاهیم کلیدی استویسم را، از جمله اخلاق، منطق و فیزیک، بررسی کرده و قصد دارد آموزههای این فلسفه را به شیوهای قابل درک برای خوانندگان ارائه دهد. استاک در این کتاب، اصول استویسم را به طور دقیق تشریح کرده و شخصیتهای کلیدی مانند زئنون و کریسیپوس و نقش آنها در توسعهی این فلسفه را مورد بحث قرار داده است. او به بررسی اخلاق استویسم پرداخته و این ایده را مطرح کرده که فضیلت تنها خیر واقعی است و شرایط خارجی قادر به تعیین خوشبختی انسان نیستند. نویسنده همچنین دیدگاه استویسم نسبت به جهان را، به عنوان یک موجود عقلانی و منظم که تحت حاکمیت عقل الهی (لوگوس) قرار دارد، برجسته کرده و معتقد است انسانها باید زندگی خود را با طبیعت هماهنگ سازند و به دنبال حکمت باشند. در سراسر این کتاب، استاک بر کاربردهای عملی استویسم تأکید کرده و زندگیای را ترویج میکند که بر اساس عقلانیت و فضیلت باشد؛ به همین ترتیب، نگرانیهای فلسفی و روزمره خوانندگان را نیز در نظر گرفته است.