Książka Josepha Collinza „Doktor patrzy na literaturę: psychologiczne studia życia i literatury” to zbiór esejów psychologicznych napisanych na początku XX wieku. W tym dziele różne postaci literackie są analizowane pod kątem dzisiejszej psychologii, z szczególnym uwzględnieniem tego, w jaki sposób psychologiczne pojęcia odnajdują swoje odwzorowania w ich twórczości i postaciach. Książka jest przeznaczona dla czytelników zainteresowanych interakcją między psychologią a literaturą, gdyż pokazuje, jak autorzy takich jak James Joyce i Dostojewski wyrażają złożone zachowania, emocje i motywacje ludzi w swoich tekstach. Na początku tej publikacji Collins zakłada fundamenty dla dyskusji o roli psychologii w literaturze, twierdząc, że prawdziwe zrozumienie życia ludzkiego najlepiej można osiągnąć poprzez literaturę, a nie wyłącznie dzięki teorii psychologicznej. Podkreśla również, że psychologia powinna służyć autorom jako narzędzie do lepszego przedstawienia wrodzonych złożoności życia, a nie zastępować ich twórcze instynkty. Analizując sposób, w jaki autorzy odnoszą się do psychologicznych niuansów, Collins zachęca czytelników, by zastanowić się nad bogatą interakcją między świadomością człowieka a literackim wyrażeniem doświadczeń. W całej książce znajdują się dokładne analizy różnych słynnych autorów oraz ich psychologicznych spojrzeń na świat.