„Rudin” Iwana Sergiejewicza Turgieniewa to powieść, pierwszy raz opublikowana w 1856 roku. Opisuje archetyp „nadmiarowego człowieka” – elokwentnego, intelektualnego arystokrata, których błyskotliwe słowa nie przenoszą się na rzeczywiste działanie. Gdy Rudin przyjeżdża do prowincjonalnej rezydencji, jego charyzma podbija mieszkańców, zwłaszcza siedemnastoletnią Natashę, która zakochuje się w nim. Jednak w miarę rozwoju ich relacji różnica pomiędzy inspirującymi słowami Rudina a jego niesposobnością do działania staje się boleśnie widoczna, odkrywając głębszą tragedię pokolenia bogatego w idee, ale ubogiego w czyny.