„Isis Unveiled, tom 2” autorstwa H.P. Blavatsky to dzieło religijnego i filozoficznego charakteru napisane w końcu XIX wieku. Ten tom skupia się na badaniu i krytyce pochodzenia, doktryn oraz praktyk chrześcijaństwa, zwłaszcza w kontekście starożytnych filozofii, porównawczych badań religijnych oraz esoterycznych tradycji. Centralnym tematem jest porównawczy i krytyczny rozpatrzenie religijnego dogmatu, pochodzenia chrześcijańskiej teologii oraz trwałości mistycznych, magicznych i okultystycznych praktyk w ramach zorganizowanych religii. Wstęp do „Isis Unvealed” wyraźnie określa krytyczny stosunek autorki do instytucjonalnego chrześcijaństwa, dokładnie rozróżniając oryginalne nauczania Jezusa od tego, co autorka uważa za ich zdegenerację pod wpływem kościelnych władz przez historię. Blavatsky wyraźnie deklaruje chęć dokładnego badania chrześcijańskiej teologii, zwłaszcza jej dogmatycznych i autorytarnych aspektów, przy jednoczesnym uznaniu dla osobistej wiary i cnoty. Zwraca ona uwagę na rozdzielności wewnątrz chrześcijaństwa, rozwój różnych denominacji i sekt oraz ogromne wydatki przeznaczane na instytucje religijne w Stanach Zjednoczonych. Pierwsze rozdziały obiecują szerokie spojrzenie na porównawczą teologię, adaptację pogańskich elementów przez chrześcijańską doktrynę, postawę Kościoła katolickiego wobec cudów i duchowych zjawisk, a także głębokie korzenie okultystycznych praktyk wśród duchownych. Następne rozdziały stanowią rzetelne badanie prawdziwego pochodzenia i natury wierzeń religijnych oraz ich wpływu na społeczność.
Wikipedia page about this book: en.wikipedia.org/wiki/Isis_Unveiled