‘Jacques Louis David en de Franse Revolutie’ van Wilhelm Reinhold Valentiner is een historisch verslag en kunsthistorische analyse dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek richt zich op het leven en de artistieke prestaties van Jacques Louis David, één van Frankrijks meest belangrijke schilders. Het wordt onderzocht hoe zijn werk de politieke en sociale veranderingen van zijn tijd weerspiegelde en beïnvloedde. Valentiner vertelt het verhaal door biografische gegevens te combineren met een analyse van zijn artistieke stijl en historische feiten. Het boek zal waarschijnlijk aanspreken bij lezers die geïnteresseerd zijn in kunsthistorie, de Franse Revolutie en de relatie tussen cultuur en politiek. Het beschrijft hoe David’s ontwikkeling van zijn vroege Rococo-influencede werken tot zijn overgang naar neoclassicismus te zien is, evenals zijn centrale rol als kunstenaar en politieke activist tijdens de Franse Revolutie. Valentiner behandelt belangrijke schilderingen van David, zoals ‘Het eed van de Horatii’ en ‘De dood van Socrates’, evenals zijn iconische portretten van revolutionaire figuren als Marat en Napoleon. Hij verklaart hoe David’s artistieke stijl veranderde in reactie op de sociale veranderingen en het geweld van die tijd, en hoe zijn schilderingen revolutieaire idealen weerspiegelden. Ook wordt de persoonlijke betrokkenheid van David bij de revolutionaire politiek besproken, evenals zijn vriendschappen en zijn uiteindelijke ballingschap. Het boek laat zien hoe Davids artistieke ambities voortdurend verweven waren met de historische gebeurtenissen van zijn tijd. Valentiner reflecteert op de uitdagingen die kunstenaars ervaren wanneer ze zich bevinden tussen artistieke ambities en politieke overtuigingen, en portretteert David uiteindelijk als een product én vormgever van een van de meest veranderende perioden in de geschiedenis.