‘On the Distribution of Intensity in Stellar Absorption Lines’ van Payne-Gaposchkin et al. is een wetenschappelijke publicatie die dateert uit het begin van de 20ste eeuw. Het werk richt zich op de kwantitatieve analyse van de intensiteit en de contouren van absorptielijnen die worden waargenomen in de spectra van verschillende sterren, met behulp van observatiedata en nieuwe meettechnieken. De publicatie is van technische aard en is bedoeld voor lezers met een achtergrond in astrofysica of astronomie, vooral voor hen die geïnteresseerd zijn in sterrenatmosferen en spectraalanalyse. In het inleidende deel wordt de belangrijkheid van het bestuderen van absorptielijnen bij het begrijpen van de atoomstructuur en sterrenatmosferen uitgelegd, terwijl ook op de verschillen tussen theorie en kwantitatieve observatie wordt gewezen. De auteurs beschrijven vervolgens hun methodologie: ze gebruikten de 16-inch-refractor van het Harvard Observatory, voorzien van objectieven en gespecialiseerde openingen, om spectra van elf sterren met verschillende spectrale typen op te nemen. Ze leggen uit hoe een microfotometer werd gebruikt voor de analyse van deze spectra en beschrijven procedures om de nauwkeurigheid van de metingen te garanderen, zoals het controleren van de scherpteniveau, het afweerslicht en de consistentie van de metingen. Tabellen en figuren geven voorbeelden van data en samenvatten de resultaten; belangrijke bevindingen zijn bijvoorbeeld de relatie tussen de helderheid van een ster en de diepte van haar absorptielijnen, evenals het feit dat zelfs de diepste lijnen niet al het achtergrondlicht opnemen.