„La gefratoj : Komedio en unu akto Johanna Wolfganga von Goethego” to jednoaktowa komedia, prawdopodobnie napisana pod koniec XVIII lub na początku XIX wieku. Dzieło, jak wskazuje tytuł, jest krótką sztuką teatralną skupioną na relacjach domowych. Fabuła zgłębia tematy więzi rodzinnych, miłości i tożsamości, koncentrując się na dynamice między rodzeństwem i bliskimi towarzyszami w scenerii mieszczańskiego domu. Sztuka śledzi losy Vilhelma, sumiennego kupca, jego rzekomej siostry Marianno oraz ich przyjaciela Fabricia. Vilhelmo jest dręczony wspomnieniami Karolino, kobiety, którą kochał i która powierzyła mu swoją córkę. Fabricio żywi uczucia do Marianno i zabiega o błogosławieństwo Vilhelma, by ją poślubić. Pośród serdecznych rozmów i wyznań wychodzi na jaw, że Marianno nie jest w rzeczywistości biologiczną siostrą Vilhelma, lecz córką Karolino. To odkrycie rozwiązuje ukryte napięcie między Vilhelmem a Marianno, pozwalając ich wzajemnej miłości ujawnić się bez ograniczeń wynikających z domniemanego pokrewieństwa rodzeństwa. W finale Fabricio przyjmuje sytuację z godnością, pozostawiając Vilhelma i Marianno, by dążyli do związku romantycznego.
Strona Wikipedii o tej książce: eo.wikipedia.org/wiki/La_gefratoj