„Slepice” C. Kay-Scott to powieść napisana na początku XX wieku. To rodzinna dramatika społeczna o idealistycznym młodym architekcie Johnie Winterze, jego praktycznym partnerze Jimie Sprague’u oraz Lucy, jego żonie. Do domu rodziny Winterów przyjeżdża matka Lucy – Nannie Merwent – która wzbudza wiele konfliktów. Tematy takie jak sztuka versus pieniądze, lojalność małżeńska, klasowe pretensje oraz samodzielna decyzja młodej kobiety stanowią istotę tej historii. Na początku powieści John i Jim wędrują deszczowym wieczorem do domu Lucy i ich małego syna Dimmie; rozmowy o pracy i pieniądzach kontrastują z artystycznymi ambicjami Johna oraz rozsądnym podejściem Lucy. Następnego ranka John przywozi matkę Lucy, Nannie – jej flirtatywny urok i potrzebna vanita szybko przyciągają uwagę Johna, a przy tym narużają pozycję Lucy w rodzinie. Dziennik opowiada potem o przeszłości Nannie: jej zaniedbanym wychowaniu na Południu, manipulatywnym małżeństwie z Arthurem Merwentem oraz trudnym dzieciństwie Lucy. Na kulminacji historii Lucy odmawia dać się wykorzystać do zdobywania bogatego męża i postanawia wyjechać do Chicago, by nauczyć się sztuki oprawy książek, przy wsparciu swojego ojca. Powieść kończy się gwałtownym wybuchem złości Nannie w momencie odejścia Lucy, co jasno pokazuje emocjonalne konflikty i problemy, które od teraz będą kształtować przyszłość rodziny Winterów.