„Człowiek, który opanował czas” autorstwa Raya Cummingsa to powieść science fiction napisana na początku XX wieku. Opowiada historię młodego wynalazcy Loto i jego ojca, naukowca Rogersa, którzy po tym, jak ujrzeli w przyszłości zamkniętą w niewoli dziewczynę w Nowym Jorku, postanawiają opracować metodę podróżowania w czasie. Z pomocą specjalnego pojazdu Loto postanawia ją odnaleźć i ocalić, a tym samym stworzają połączenie naukowych spekulacji z przygodami. Powieść rozpoczyna się od spotkania grupy znajomych w klubie naukowym, podczas którego Rogers i jego syn opowiadają o wcześniejszym incydencie, który umożliwił im ujrzeć przyszłość – w tym także zagrożoną dziewczynę. Loto prezentuje pojazd do podróżowania w czasie, który może zmieniać jego wymiar czasowy, po czym wyruszają na poszukiwania. Wkrótce wysyłają sygnał ostrzegawczy. Podczas swoich przygód Loto przemieszcza się przez tysiącletia nad Nowym Jorkiem, świadcząc jego rozkwitu, szczytu potęgi i upadku w zniszczenie; potem powraca do epoki, w której ujrzał tę dziewczynę. Gdy odnajduje jej schroniony w śniegu dom, podczas nocnej akcji ocalania dochodzi do niepowodzenia – Loto zostaje pojmany i na krótki czas oslepiony przez ludzi z gospodarstwa Toroha. Poznaje tam Azeelę, zagrożoną dziewczynę, i razem z Koa planuje ucieczkę… Ale w samym środku walki napotykają na paraliżujące narzędzie starszego Boola.