„Niebieskie oczy i diamenty” Lemuela De Bra to krótka powieść kryminalna napisana w końcu lat 20. XX wieku. Akcja rozgrywa się w środowisku wyższej klasy społecznej i opowiada o ryzykownym planie żony z dobrą wolą, która chce przygotować falsyfikowany rabunek biżuterii, by zakryć swoje straty na grach. W tym planie udział biorą poważny detektyw oraz jej dobroserce mąż. Betty Danford zastawiła swój diamentowy naszyjnik i zamiast niego umieściła tęczkę; prosi detektywa Harry’ego Milhollanda, by zorganizował „napad rabunkowy”, aby ukryć tę falsyfikację. Jej plan rozpada się, gdy jej mąż, Chester, wyjaśnia, że naprawdę odkupił prawdziwy naszyjnik i schował go z powrotem do jej toaletki. Betty w panice próbuje udaremnić ten „rabunek”, ale widzi, jak ktoś rzuca naszyjnik do rzeki. Wtedy okazuje się, że Harry i Chester przygotowali falsyfikowany konfrontację – rzeczywisty diament był tylko tęczką. Po wyjaśnieniu prawdy Betty pogodziła się z mężem, a historia kończy się na łagodnym, pełnym miłości tonie.