„Choroba żółtej febrzy: komedia-burleska składająca się z…“ autorstwa Pere d’Alcàntara Penya i Nicolau to dramat komedioburlesk napisany na końcu XIX wieku. Akcja rozgrywa się w Palma podczas paniki wywołanej groźbą występowania żółtej febrzy na początku lat 70. XX wieku; w sztuce krytykują się plotki, strach i nadmierna reakcja władz. Satyrycznie przedstawione są publiczne histerie, dezinformacje oraz codzienne oportunizmy w czasie tak zwanej epidemii. Akcja jednoaktowej komedii rozgrywa się na ulicy miasta: szewc (Mestre Cinto) i sprzedawca kawy (Ignaci) wymieniają się plotkami o „żółtej plagi“, a w tę samą czas w sklep przychodzi właściciel (l’Amo ’n Pau), dwóch lekarzy (Don Nadal i Don Tófol) oraz radny miejski (Pere-Antoni). Gdy do zamkniętego sklepu dostarcza się work, rozmawiający uznają, że w nim znajduje się zakażona kobieta, która przemyślała się przez miasto. Pojawienie się władz powoduje wzrost napięcia i podejrzliwości – aż do chwili, gdy okazuje się, że tak zwana „plaga” to gigantyczna żółta dynia, przygotowana specjalnie do inspekcji. Farca kończy się pokaraniem tych, którzy bez powodu rozsiewają plotki, a także krytyką nierozsądnej wiarygodności i chaosu, jaki może wywołać strach, a nie sama choroba.