„Memoirs of My Dead Life” George’a Moore’a to powieść częściowo autobiograficzna, napisana na początku XX wieku. Narracja łączy osobistą refleksję z komentarzem społecznym, podejmując tematy miłości, norm moralnych i ekspresji artystycznej, gdy protagonista mierzy się ze złożonością życia w takich miejscach jak Londyn i Paryż. Początek powieści przedstawia sugestywny obraz Londynu wiosną, gdy narrator, spoglądając z okna, rozmyśla o życiu, przyciągany pięknem i przemijalnością tej pory roku. Odbywa niespieszną przejażdżkę po mieście, rozkoszując się jego widokami i dźwiękami, a zarazem wspominając przeszłość. Wiosenna bujność skłania go do refleksji nad naturą, miłością i młodością, wywołując nostalgię. Myśli narratora płynnie przechodzą od obecnych radości do słodko-gorzkich wspomnień dawnych czasów i doświadczeń, nadając ton podróży pełnej filozoficznych dociekań i emocjonalnej głębi.