„Dwóch podróżników morskich” Kaarlo Hemmo to jednoaktowa komedia napisana na początku XX wieku. Akcja rozgrywa się w rodzinie mieszkającej na wsi; sztuka opowiada o plotkach, niesłusznych interpretacjach i różnicach pomiędzy miastem a wsią. Głównym motywem jest komiczne nieporozumienie dotyczące rzekomo przyszłej żony Toivoa, która okazuje się być koniem – co ostatecznie otwiera drogę dla tego młodego para do zaręczyn. Antero, krawiec, i jego żona Elviira, którzy niedawno przenieśli się na wieś, dowiadują się, że ich syn Toivo powraca z miasta „z żoną”, więc w całej wsi zaczynają się przygotowania. Jednak pojawiają się różne przeszkody: ludzie są w pośpiechu, dzwonnik Mikko przyjeżdża, by chronić swoją córkę Sivię, za którą Toivo się ubiega, a Eulaalia, pracownica poczty, marzy o Toivuo. Gdy w końcu pojawia się Toivo, okazuje się, że „Morsian” to nazwa czerwonego konia, który wygrał on w licytacji, a nie żona. Po chwili szoku i śmiechu Toivo otwarcie wyraża swoje uczucia do Sivię; uprzedzenia ustupują, rodzice dają im błogosławienie, a Eulaalia odchodzi wściekła. Sztuka kończy się humorystycznym żartem: teraz jest „dwie żony” – narzeczona i konie, które będzie ją wozić na ślub.