«Эдысан: яго жыццё і вынаходніцтвы» Фрэнка Льюіса Даера і Томаса Камерфарда Марціна — гістарычны нарыс, верагодна, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У цэнтры апавядання — Томас Алва Эдысан, адзін з найбольш плённых вынаходнікаў Амерыкі; падрабязна апісваецца яго выдатны жыццёвы шлях і ўклад у развіццё электрычнасці на фоне значных тэхналагічных дасягненняў яго эпохі. У пачатку кнігі разглядаецца сацыяльна-палітычная атмасфера сярэдзіны XIX стагоддзя, калі нарадзіўся Эдысан, і падкрэсліваецца росквіт эпохі электрычнасці. Чытач знаёміцца з паходжаннем Эдысана і яго раннімі ўплывамі; паказваюцца яго дзіцячая дапытлівасць і спрыяльнае, але няпростае асяроддзе, у якім ён рос. У тэксце падкрэсліваецца ранняе захапленне Эдысана навукай, асабліва хіміяй і эксперыментамі з электрычнасцю, што прадказвае яго будучыя інавацыі. Праз анекдоты кніга паказвае нястомнае імкненне Эдысана да ведаў яшчэ ў юным узросце і намякае на выпрабаванні, якія сфарміравалі яго як рэвалюцыйнага вынаходніка, якім пазней захапляўся ўвесь свет. Гэты ранні погляд на жыццё Эдысана закладае аснову для разумення яго надзвычайнага ўкладу ў сучасныя тэхналогіі.
1910