کمدی الهی دانته: بهشت نوشتهی دانته آلیگیری بخش پایانی از این اثر است که در اوایل قرن چهاردهم نوشته شد. دانته، تحت راهنمایی بئاتریس – که نماد الهیات است – سفر خود را از میان نه کرهی متمرکز بهشت آغاز کرده و به سمت عالم الهی و خداوند میپردازد. در این مسیر، با روحهای برخوردار از نعمت روبرو میشود و فضائل کلیدی و الهیاتی را بررسی میکند. این شعر استعاری، صعود نهایی روح به درک الهی و سعادت ابدی را تصویر میکند.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Paradiso_(Dante))