‘De Divina Commedia di Dante: Paradiso’ van Dante Alighieri is de laatste delen van de Divina Commedia en werd aan het begin van de 14e eeuw geschreven. Geleid door Beatrice, die symbool staat voor theologie, reist Dante door de negen concentrische lagen van de hemel naar de Eempiere en God Zelf. Onderweg ontmoet hij gezegende zielen en bestudeert de fundamentele en theologische deugden. Dit allegorische gedicht beschrijft de uiteindelijke opstijging van de ziel naar goddelijk inzicht en eeuwige vreugd.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Paradiso_(Dante))