«مقالهای دربارهی فهم انسانی، جلد ۱» نوشتهی جان لاک، اثری فلسفی است که برای اولین بار در سال ۱۶۸۹ منتشر شد. این اثر با این دیدگاه که انسانها با ایدههای ذاتی به دنیا میآیند، در تناقض میباشد و استدلال میکند که ذهن در ابتدا خالی است و کاملاً تحت تأثیر تجربیات شکل گرفته میشود. لاک به بررسی نحوهی کسب دانش انسان از طریق حواس و تامل میپردازد؛ همچنین بین ویژگیهای اولیه و ثانویهی اشیاء تفاوت قائل شده و به موضوعاتی چون هویت شخصی، زبان و ماهیت خود فهم پرداخته است؛ این کارها زمینهساز اصول اساسی تجربهگرایی مدرن بودهاند.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/An_Essay_Concerning_Human_Understanding