„Pieśni Maldorora” autorstwa hrabiego de Lautréamonta to poetyczny roman napisany i wydany w latach 1868–1869. Opowieść dotyczy postaci Maldorora – symbolu zła, który odrzucił konwencjonalną moralność oraz samą ludzkość. Poprzez sześć cantów, w których przedstawione są surrealistyczne, brutalne sceny, narracja eksploruje tematy misantropii, bluźnienia i groteski; często pochwalia zwierzęta za ich „nieludzką” naturę. Na początku książka nie została przyjęta z entuzjazmem, ale później stała się kluczowym elementem literatury surrealistycznej, wpływając na takich artystów jak Dalí i Breton swoim transgresywnym spojrzeniem na świat.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Les_Chants_de_Maldoror