„Mózg i głos w mowie i śpiewie” autorstwa F. W. Motta to publikacja naukowa napisana na początku XX wieku. Dzieło bada złożoną relację między fizjologicznymi mechanizmami ludzkiego głosu a procesami neurologicznymi zaangażowanymi w wytwarzanie mowy i śpiewu. Mott stara się przedstawić złożone zagadnienia w przystępny sposób, czyniąc treść istotną nie tylko dla pracowników medycznych, lecz także dla pedagogów i ogółu społeczeństwa zainteresowanego nauką o wokalizacji. Na początku książki autor przedstawia cykl wykładów stanowiących podstawę tekstu, koncentrując się przede wszystkim na mechanice i pochodzeniu mowy. Odwołuje się do różnych teorii dotyczących tego, jak mowa rozwijała się wraz z ludzką inteligencją i emocjami, podkreślając znaczenie zarówno narządów głosowych, jak i mózgowych mechanizmów kory mózgowej. Mott omawia takie elementy jak funkcjonowanie krtani, rolę dźwięku i hałasu oraz anatomię aparatu głosowego, przygotowując grunt pod szczegółową analizę łączącą anatomię, fizjologię i teorię ewolucji. Ogółem początkowe partie ustanawiają zarówno rygor naukowy, jak i cel uczynienia materiału wnikliwym i zrozumiałym dla szerszego grona odbiorców.