Honoré de Balzac’ın “Mizahi Hikayeler – Tam Seri” adlı eseri, 1832 ile 1837 yılları arasında üç bölümde yayımlanan mizahi kısa hikayelerden oluşmaktadır. Boccaccio’nun “Decameron”undan ilham alan ve Rönesans dönemi Fransızcasıyla yazılan bu hikayeler, Orta Çağ ve Rönesans dönemlerindeki Fransa’yı şaşırtıcı bir doğrudanlık ve cinsel açıklıkla anlatır. Balzac aslında yüz hikaye yazmayı planlamıştı; ancak sadece otuzunu tamamlayabildi ve bunları ciddi romanlarının etrafında bir tür “arabesque” olarak düzenledi. Bu hikayeler, Fransız karakterlerinin altın çağını canlandırırken, aynı zamanda eski dil kullanımı ve uzak mekân tasvirleri aracılığıyla tarih, ahlak ve toplum konularında provokatif yorumlar sunar.