Zbiór opowiadań „Partia i inne historie” Antona Pawłowicza Czehowa powstał prawdopodobnie w końcu XIX wieku, w okresie istotnych zmian społecznych w Rosji. Opowieści te dotyczą złożoności ludzkich relacji oraz subtelności emocji, które łączą lub oddzielają osoby w różnych sytuacjach. Pierwszy tekst w zbiorze, „Partia”, opowiada historię Olgi Michalowny – ciężarnej gospodyni, która odczuwa wyczerpanie i emocjonalne napięcie podczas uroczystości rocznicy ślubu ze swoim mężem Piotrem Dmitrijczykiem. Na początku opowiadania czytelnicy poznają atmosferę wykwintnego obiadu, podczas którego Olga czuje się przytłoczona przez uroczystości i rolę gospodyni. Uciechę znajduje w myślach o swoim nienarodzonym dziecku, ale jej rozmyślania często przerywają uczucia zazdrości wobec męża, który zachowuje się uroczysto i beztrosko w towarzystwie młodej kobiety o imieniu Luboczka. Podczas walki z własnymi emocjami oraz lekcejskim nastawieniem męża, Olga doświadcza coraz większego chaosu wewnętrznego, co doprowadza do głębokich wątpliwości dotyczących jej małżeństwa i autentyczności uczuć męża. Ta sytuacja przedstawiona jest w typowym dla Czehowa stylu – połączeniu humoru z bolesnym spojrzeniem na ludzką naturę, co sprawia, że czytelnik pozostaje zaintrygowany złożonością miłości, zazdrości oraz nacisków społecznych.