„Duel i inne opowiadania” Antona Pawłowicza Czehowa to zbiór krótkich opowiadań napisanych w końcu XIX wieku. To dzieło dotyka złożoności ludzkich relacji, moralności oraz społecznych oczekiwań, a akcja często rozgrywa się na tle życia rosyjskiego. W szczególności eksploruje wewnętrzne konflikty postaci, które zmierzają do poradzenia z problemami miłości, pożądania i osobistych dilemów. W openingu opowiadania „Duel” poznajemy Iwana Andriejcza Lajewskiego – urzędnika, który utracił więru w swoje życie oraz w kobietę, z którą żyje, Nadieżdę Fiodorownę. Gdy Lajewski i jego przyjaciel, lekarz wojskowy Samojlenko, rozmawiają o pogorszających się uczuciach Lajewskiego do Nadieżdy, ten wyraża swój głęboki rozczarowanie ich relacją oraz ogromne poczucie bezcelowości swojego istnienia. Rozmowa dotyka tematów miłości, obowiązków oraz chęci ucieczki od aktualnej sytuacji, co stanowi preludium do wewnętrznych bojów Lajewskiego, gdy rozmyśla nad dalszymi krokami i swoim losem na Kaukazie. Gdy Lajewski stawi się twarzą w twarz z poczuciem nieadekwatności oraz moralnymi konfliktem, czytelnik jest wprowadzany w delikatną analizę ludzkiej natury – co jest typowe dla stylu opowiadania Czehowa.