„Książka o szczęściu do czytania w łóżku” autorstwa Harolda Begbie jest zbiorem przyjaznych i radosnych tekstów skomponowanych na początku XX wieku. Ta książka stanowi pociesznego towarzysza dla osób chorych, które mają problemy ze snem lub po prostu są wyczerpane; jej celem jest podniesienie nastrędu czytelników za pomocą różnorakich tekstów przyjaznych i optymistycznych. Wybór zawartych w niej utworów ma pomóc stworzyć atmosferę szczęścia i odwagi, zachęcając czytelników do zanurzenia się w świat lekkiej i przyjemnej atmosfery. Wstępna część książki jasno określa jej cel – Begbie prezentuje koncepcję „książki do czytania w łóżku” poświęconej szczęściu, eksploruje ideę utrzymywania pozytywnego nastawienia, zwłaszcza w trudnych chwilach, i dzieli się anegdotami z czasów opieki nad chorym dzieckiem. Podkreślając trudności związane z wyborem treści, które mogłyby podnieść nastręcie osoby chorej, bez przy tym jej demotywacji, Begbie wyjaśnia swój zamiar stworzenia zbioru tekstów pozbawionego smutku i pesymizmu. Ten wstępny fragment skutecznie oddaje intencję autora – oferować poczucie ulgi i przyjazności za pomocą radosnych i optymistycznych tekstów, aby czytelnicy mogli znaleźć radość, poczucie wsparcia i towarzystwa w trudnych chwilach.