‘Tien grote religies: een essay in vergelijkende theologie’ van James Freeman Clarke is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek richt zich op een uitgebreide beschouwing van de belangrijkste religies ter wereld en streeft ernaar hun doctrines, gebruiken en historische contexten te verlichten door middel van vergelijkende theologie. Het wordt voorgesteld hoe deze verschillende religies met elkaar en met het christendom in verhouding staan; de beperkte waarheden die in etnische religies te vinden zijn worden benadrukt, terwijl het christendom wordt gezien als een universele overtuiging. Het openingskapitel legt de basis voor een diepgaande onderzoek naar de aard van religie zelf en definieert de vergelijkende benadering die wordt gebruikt om de plaats van verschillende geloofsystemen in de menselijke beschaving te begrijpen. Clarke wijst op de waarde van het analyseren van religies in relatie tot elkaar en benadrukt dat de waarheden en beperkingen van etnische religies een vollediger beeld opleveren wanneer ze worden vergeleken met het christendom. Hij verwijst ook naar de voortdurende debatten over de oorsprong en eigenschappen van deze religies en stelt dat er een eerlijke beoordeling nodig is; tegelijkertijd voorbereidt hij de lezer op de uitgebreide beschouwingen van de individuele religies die volgen. Het argument van Clarke is niet alleen gericht op het categoriseren, maar ook op het verhogen van het niveau van de discussie over religie; hij pleit voor de unieke positie van het christendom als een universele en progressieve overtuiging.