کتاب «جادوگری» نوشته شارل لوآندر، روایتی تاریخی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این مطالعه گسترده به بررسی باورها و عادات مربوط به جادوگری، جادو و موضوعات مرتبط با آن در طول تاریخ میپردازد؛ بهویژه بر دوران قرون وسطایی و تحول این عادات از شکلهای باستانی خود تمرکز دارد. لوآندر به انواع مختلف جادوگری میپردازد و با استناد به نقلقولهای کتاب مقدس، عادات فرهنگی و دیدگاههای اجتماعی درباره جادو از دوران باستان تا ظهور مسیحیت، به بررسی آن میپردازد. در ابتدای کتاب، درکی پایهای از این موضوع ارائه شده و علوم مرتبط با جادو طبقهبندی شده و اهمیت تاریخی آنها مورد بحث قرار گرفته است. لوآندر بر باور جهانی به جادو، ارتباط آن با دین و علم، و تغییرات طبیعت آن در طول زمان تأکید میکند؛ همچنین شباهتهایی بین جادوگران باستان و جادوگران قرون وسطایی ایجاد کرده و عادات و نقشهای اجتماعی آنها را مقایسه میکند. این مقدمه زمینهساز بررسی جامعی است که در ادامه کتاب ارائه شده؛ و خوانندگان را به گشتار عمیقی در دنیای کنجکاوی انسان، تمایل او به قدرت، و جذبهی همیشگی بشر نسبت به موضوعات ماوراءالطبیعه دعوت میکند.