„Czerwony zapis” Idy B. Wells-Barnett to historyczny tekst napisany na końcu XIX wieku. To poważne i bolesne studium linczingu w Stanach Zjednoczonych, skupione szczególnie na jego wpływie na Afroamerykanów na Południu. Tekst gromadzi i analizuje statystyki dotyczące incydentów linczingu, dokonuje rozliczeń co do uzasadnienia takich działań oraz komentuje ich społeczne konsekwencje i rasyjne uprzedzenia charakterystyczne dla tego okresu. Wstęp do broszury wyjaśnia kontekst badania Wells-Barnett, pokazując poważną moralną obojętność amerykańskiego społeczeństwa wobec linczingu, który do roku 1894 stał się niemalże normą. W przedmówie listy od takich postaci jak Frederick Douglass podkreślają konieczność upublicznienia tych informacji, aby ujawnić poważne niesprawiedliwości do których dochodziło wobec osób czarnoskórych, biorąc pod uwagę ogromną liczbę zabójstw dokonywanych bez żadnego sądowego postępowania. Pierwsze rozdziały prezentują różne usprawiednienia, które historycznie używały białe osoby z Południa, by uzasadnić takie okrucieństwa, a także analizują pojęcia rasowej przemocy, społecznej współudziału w tych aktach oraz głęboko ukorzenionych systemów ucisku, które nie tylko dopuszczały, ale i w istocie zachęcały do takich bezprawnych działań.