‘De Tusculaanse disputaties’ van Marcus Tullius Cicero is een filosofisch werk dat rond het jaar 45 voor Christus is geschreven. Het werd gecreëerd ter nagedachtenis van de dood van zijn dochter. In dit werk presenteert Cicero vijf dialogen die fundamentele vragen over het menselijke bestaan behandelen: hoe je de angst voor de dood kunt overwinnen, pijn kunt verdragen, verdriet kunt verlichten, emotionele onrust kunt hanteren en of alleen de deugd geluk kan garanderen. Cicero putt veel uit de Griekse filosofie, vooral het stoïcisme, en formuleert overtuigende argumenten die de conventionele opvattingen over lijden en lot tegenspreken. Hierdoor levert hij eeuwige wijsheid op om het geestelijk vermogen te versterken tegen de onvermijdbare moeilijkheden van het leven.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Tusculanae_Disputationes