„Niektóre zasady strategii morskiej” autorstwa Juliana Stafforda Corbetta to traktat o strategii wojsk morskich napisany na początku XX wieku. W tym dziele autor dogłębia teoretyczne podstawy i praktyczne aspekty wojny morskiej, akcentując zależność między strategiami wojsk morskich a lądowych. Cel Corbetta jest edukacją liderów wojskowych na temat znaczenia teorii strategicznej w skutecznym planowaniu i realizacji działań wojennych, szczególnie w kontekście imperium morskiego. Wstęp do książki daje gruntowny przegląd teoretycznych aspektów wojny, podkreślając jej złożoność i wyzwania. Corbett rozmawia o powszechnych mitach dotyczących teorii wojskowej i twierdzi, że choć wojna nie może być łatwo zredukowana do naukowych zasad, zrozumienie teorii strategicznej poprawia zdolności lidera do podejmowania decyzji. Podkreśla również, że strategia wojskowa musi uwzględniać nie tylko taktyczne operacje, ale także szersze celów polityczne, które doprowadzają do wybuchu konfliktów zbrojnych. Na przykładach z historii pokazuje konieczność spójnej strategii łączącej operacje lądowe i morskie, aby osiągnąć sukces w wojnie, zwłaszcza dla narodów opierających się na potędzi morskiej.