«تیمئوس» نوشته افلاطون، یک گفتوگوی فلسفی است که حدود سال ۳۶۰ قبل از میلاد نوشته شده است. این اثر از طریق مونولوگهای طولانی، به بررسی ماهیت جهان فیزیکی و جایگاه بشریت درون آن میپردازد. یک هنرمند الهی – به نام «دیمورگ» – نظم را از هرج و مرج به وجود میآورد و جهان را طبق الگوهای ابدی و کامل شکل میدهد. این گفتوگو به بررسی این موضوع میپردازد که چرا جهان به عنوان یک کل زنده و هوشمند وجود دارد، و عناصر چگونه از درون آشفتگی اولیه سازماندهی شدهاند. همچنین به داستان افسانهای آتلانتیس اشاره میکند و زمینهای برای تأملات عمیقتر در زمینه کیهانشناسی فراهم میکند.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Timaeus_(dialogue))