„Timajos” Platona to filozoficzny dialog napisany około 360 r. p.n.e. W drodze długich monologów dzieło eksploruje naturę fizycznego wszechświata oraz miejsce człowieka w nim. Bóstwieni stworzycieli – demiurgowie – przywracają porządek z chaosu, formując kosmos według wiecznych, doskonałych wzorów. Dialog rozpatruje, dlaczego świat istnieje jako żywy, inteligentny całość oraz w jaki sposób elementy zostały uorganizowane z pierwotnego chaosu. Ponadto zawiera wzmianki o legendarnym kraju Atlantydy, otwierając drogę dla dalszych kosmologicznych rozmyślań.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Timaeus_(dialogue))