„Kitáb-i-Aqdas” autorstwa Baháʼu’lláha to tekst religijny napisany w 1873 roku. Uznawane za centralne pismo wiary baháʼí dzieło to ustanawia prawa i podstawowe zasady nowej religii. Księga, napisana po arabsku w czasie, gdy Baháʼu’lláh przebywał w Akce, porusza kwestie modlitwy, postu, małżeństwa i dziedziczenia, a także przedstawia przyszłe instytucje religijne oraz zasady społeczne. Określana jako „Księga-Matka” i „Karta przyszłej cywilizacji światowej”, przekazuje swoje nauki w formie krótkich zasad, a nie narracji, oferując wskazówki zarówno dotyczące postępowania jednostki, jak i organizacji zbiorowej.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Kit%C3%A1b-i-Aqdas