رمان «آقایی با چتر» نوشته ژول موینو، در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان در پاریس رخ میدهد و حول مجموعهای از رویدادهای خندهدار و عاشقانه در یک روز بارانی میگردد. شخصیت اصلی، به نام بنگالی، جوانی پرجنبوجوش است که در طول رویدادهای خندهدار و تعاملاتش با افراد مختلف – از جمله یک دختر جذاب به نام ژورژت – سعی میکند تا علاقهاش را جلب کند؛ این کار را با بهانه ارائه پناهگاه در برابر باران انجام میدهد. در آغاز رمان، ما در یک صحنه پرجنبوجوش پاریس قرار میگیریم؛ جایی که مردم برای فرار از باران تلاش میکنند. بنگالی نیز در حین تعامل با یک پرستار خانه دچار مشکل و سایر شخصیتهای جذاب، معرفی میشود. روایت این کتاب سرشار از گفتوگوهای طنزآمیز و نظراتی درباره جامعه، عشق و وضعیت انسانی است؛ همچنین تلاشهای بنگالی برای جلب علاقه ژورژت و دیدگاههای خندهدار او نسبت به موقعیتهای اطرافش نیز به خوبی به تصویر کشیده شدهاند. این آغازگاه، فضایی پرجنبوجوش و سرشار از کمدی و رمانتیک را پیشرو میگذارد؛ در حالی که بنگالی در میان عجایب زندگی شهری پاریس، به دنبال ژورژت میگردد.