کتاب «جادوگری در سِیلِم، جلدهای اول و دوم» اثر چارلز وِنتوِرث آپهام، گزارشی تاریخی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب به محاکمههای بدنام جادوگری در سال ۱۶۹۲ در روستای سِیلِم میپردازد و بررسی دقیقی از رویدادها، تأثیرات اجتماعی و پیامدهای هیستریای ارائه میدهد که به اعدام افراد بسیاری با اتهام جادوگری انجامید. آپهام میکوشد لحظهای سرنوشتساز در تاریخ آمریکا را روشن کند و بر پویاییهای روانشناختی و اجتماعیای تمرکز دارد که در شکلگیری این فصل تاریک نقش داشتند. آغاز متن، خواننده را با هدف نویسنده و پیشینهٔ اثر آشنا میکند؛ اثری که در اصل بر پایهٔ سخنرانیهایی بود که سالها پیش ایراد شده بودند. آپهام بر اهمیت درک رویدادهای تاریخی برای آموختن از گذشته و پرورش جامعهای آگاهتر تأکید میکند. او هدف خود را ارائهٔ تصویری جامع و دقیق از محاکمههای جادوگری بیان میکند و نشان میدهد که اطلاعات نادرست چگونه میتواند برداشت و حافظهٔ عمومی را تحریف کند. این مقدمه زمینه را برای بررسی دقیق محاکمهها فراهم میسازد و خوانندگان را ترغیب میکند دربارهٔ پیامدهای گستردهتر ترس و خرافات در جامعه تأمل کنند.