„Myśli Pascala” autorstwa Blaise’a Pascala to zbiór fragmenów napisanych w XVII wieku. Te notatki pozostały nieukończone w chwili śmierci Pascala w 1662 roku, ale miały służyć jako obrona chrześcijaństwa. W tym dziele przedstawiono „stawkę Pascala” oraz poddano krytyce zarówno kosmologiczne dowody istnienia Boga, jak i ateistyczne krytyki wierzeń. Pascal twierdził, że Bóg jest ukryty i można go odnaleźć jedynie poprzez szczerze skierowaną poszukiwaczkę. Publikowane po śmierci autora w 1670 roku, te fragmenty do dziś są przedmiotem dyskusji dotyczących ich prawidłowej kolejności; zainspirowały wiele edycji i wpłynęły na myślicieli od Heideggera po Sartre’a.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Pens%C3%A9es