ʿAbdu’l-Bahá’nın “İlahi Medeniyetin Sırrı” adlı eseri, 1875 yılında anonim olarak yazılmış ve Persia’nın hükümdarlarına ve halkına yönelik bir metindir. Eserde kalkınma reformları çağrısında bulunulmakta; toplumun eğitimi, modernleşmeyi benimsemesi ve tarihten ders alması teşvik edilmektedir. Aynı zamanda Batı teknolojisinin kabul edilip edilmeyeceği veya İslami geleneklere güvenilip güvenilmeyeceği konusu tartışılmaktadır. Eser, bireyler ve uluslar için gerçek onurun ne olduğunu incelemekte; bilginin, toplumsal faydanın ve pratik eğitimin ilerlemeyi yönlendirmesi gerektiğini, boş inançların ve modası geçmiş akademik tartışmaların bunun yerine gelmemesi gerektiğini vurgulamaktadır.