«The Zeppelin's Passenger» E. Phillipsa Oppenheima to powieść napisana prawdopodobnie na początku XX wieku, osadzona w czasie I wojny światowej. Historia zaczyna się od grupy postaci, w tym kapitana Griffithsa i Helen Fairclough, rozmawiających o tajemniczym incydencie ze sterowcem Zeppelin, co budzi mieszaninę ciekawości i niepokoju. Narracja zdaje się koncentrować wokół tematów szpiegostwa, lojalności i romantycznych splątań na tle wojny, ze szczególnym uwzględnieniem Helen i jej narzeczonego, majora Felsteada, zgłoszonego jako zaginiony. Otwarcie książki rozgrywa się w wygodnej bibliotece, gdzie gościom podawana jest herbata. Rozmowa ujawnia zaniepokojenie gondola obserwacyjną sterowca Zeppelin, która wylądowała niespodziewanie. Postacie wymieniają lekkie żarty, lecz obecne jest podskórne napięcie spowodowane wojną i losem majora Felsteada, który został wzięty do niewoli. Helen wyraża udrękę z powodu sytuacji narzeczonego, podczas gdy kapitan Griffiths zdaje się żywić głębsze, bardziej osobiste uczucia wobec Helen. Ta mieszanka zwyczajnych trosk i ciężaru wojny przygotowuje grunt pod opowieść splatającą napięcie z głębią emocjonalną, gdy narracja się rozwija.