„Żółta kredka” E. Phillipsa Oppenheima to powieść napisana prawdopodobnie na początku XX wieku. Historia przedstawia pana Sabina, człowieka o pozornie wysokiej pozycji, uwikłanego w tajemnicze i niepokojące okoliczności — zaginięcie jego żony, księżnej Souspennier. Narracja rozwija się wokół wewnętrznego niepokoju pana Sabina i jego determinacji, by odkryć prawdę kryjącą się za jej nieobecnością, ukazując tematy miłości, oszustwa i dążenia do sprawiedliwości. Początek „Żółtej kredki” wprowadza bogatą, leniwą atmosferę, opisując piękny letni dzień skontrastowany z głęboką zadumą i melancholią pana Sabina. Po długim okresie rozmyślań w swoim wystawnym, lecz pustym otoczeniu nakazuje służącemu Dusonowi przygotować się do ich rychłego wyjazdu do Nowego Jorku, ponieważ postanowił odnaleźć żonę. Szczegóły ich ucieczki prowadzą do pośpiesznego telegramu do Feliksa, sugerującego związek z wydarzeniami o większej wadze. Początek, ukazując bezpośrednie następstwa zaginięcia żony i determinację pana Sabina, intrygująco wskazuje zarówno na osobistą stawkę, jak i na szersze intrygi, które czekają w rozwijającej się tajemnicy.